Henri Matisse canvas

Papierknipsels zijn de werken die Matisse in zijn laatste decennium maakte, van midden jaren 40 tot zijn dood in 1954, toen zijn slechte gezondheid hem belette lang aan een ezel te werken. Assistenten schilderden papier met levendige gouache, en hij knipte daaruit rechtstreeks vormen met een schaar, een methode die hij omschreef als tekenen met een schaar, en prikte de stukken vast tot composities die uitgroeiden tot muurschildering-formaat. Omdat die vormen vlak, grafisch en hoog in contrast zijn, blijven ze sterk op grote formaten en komen ze van de andere kant van de kamer helder over. Daarom past de stijl zo goed bij Canvas, als ingelijst canvas of zonder lijst.

De Matisse-beelden die mensen het meest herkennen zijn de late papierknipsels en een handvol fauvistische schilderijen: de Blue Nudes van 1952, The Snail met zijn spiraal van gescheurde kleurvlakken, Icarus uit de Jazz-portfolio, de Goldfish bowl-stillevens van 1912, en The Dance, met zijn ring van rode figuren tegen blauw en groen. Op een Canvas komen deze van de andere kant van de kamer goed over omdat de vormen vlak, eenvoudig en krachtig gekleurd zijn. Grotere formaten passen bij woonkamers en trappenhuizen; kleinere werken boven een bureau of bed.

Ja, monochrome beelden van Matisse zijn goed gedocumenteerd. Naast zijn beroemde kleurwerk maakte Matisse meer dan 800 prenten, en bijna allemaal waren zwart-wit, waaronder transferlitho's, etsen, aquatinten, linoleumsneden en monotypes. Hij tekende ook voortdurend in grafiet, houtskool en met gepenseelde Oost-Indische inkt, en maakte uitgepuurde lijnportretten, gezichten en maskers, liggende figuren, interieurs en plantenstudies waarbij een paar streken de hele compositie dragen. Die grafische vormentaal vertaalt zich vanzelf in neutrale Wanddecoratie voor minimalistische, Scandinavische of Wandcollages met zwarte lijsten.